A gentleman is one who never hurts anyone's feelings unintentionally
| [+/-] |
نکته‌ها رفت و شکايت کس نکرد |
| [+/-] |
doostaan |
سلام علیکم بعد از مدت طولانی که مشغول خر خونی و اچیومنت و راضی کردن شخص خودم بودم. اصلا فرصتی نکردم که بیام اینجا و برای آیندهٔ خودم نگارشی کنم. همیشه وقتی بر می‌گردم و نوشته هام رو میخونم احساس می‌کنم که خودمو باز یادم رفته. باز خودمو نمیشناسم واو یه چیزی تو این مایه ها. ترجیح میدم زیاد تعریف نکنم که چه اتفاقات عجیب و خوشایندی برام افتاده. کلا رهایی عجیبی نسبت به همه چی پیدا کردم. باز هم در راه هدفی سمبلیک به نتیجه‌ای روحانی تر رسیدیم. باز هم شروع کردیم برای سوروایو کردن و به عشق رسیدیم. متاسفانه زیاد بی کار نبودام برای همین چیزی ننوشتم و الان چون جدا بی کارم به کار‌های هنری و غصه خوردن و خوندن خورده فرمایشاتم که در زمان گذشته رخ داده روی آوردم.
قبول دارم که حس نگرشم هم سوراخ شده چون تو این مدت نه به هنری نه به ورزشی نه با جنس لطیفی ارتباط داشتیم. کارمون فقط دستیابی به ناشناخته‌ها بوده.
ولی مهمترین چیزی که می‌تونم بگم اینه که دوستانم، عزیزانم، متوجه دارم میشم که نه شمایی که تو ایران هستی نه من دیگه مایل نیستیم با هم ارتباطی بر قرار کنیم. میفهمم که دیگه از هم فاصله گرفتیم میفهمم که تنها راهی که بفهمید که من فرق کردم اینه که صدایم رو بشنوید. براتون یک کلمه هم کافیه، براتون شنیدن تون صدای من کافیه که بفهمید که دیگه با هم فاصله داریم. آره شاید باز بتونم مسخره بازی در بیارم تا شما رو به دنیای مجازی ارتباطمون برگردونم. جدا ازتون دلزده شدم. جدا نمیتونم خودمو راضی کنم که بعد از ۴ ماه این من باشم که سراغی از شما دوستای قدیمی بگیرم. آره میفهمم که من براتون دست نیافتنی شدم. خودمم همین افکار رو داشتم خودمم دوست نداشتم یاد این واقعیت بیفتم که کجا هستم.
تنهایی عجیبیه ، با کسانی دوست میشی تا باهاشون کار کنی و بعد از ۲ ماه هم از همشون جدا میشی. جالبه که دوستات رنگ پوست و بوی تنشون و طرض حرف زدنشون همه با هم فرق کنه. ولی همه سر یه سفره جمع میشید و سر یک کلاس بشینین واو از وجود هم لذت ببرید
گرچه ترجیح میدم سخنی در این باره نگم. ولی می‌تونم بگم الان دقیقا یاد لحظاتم در شمال در سن ۱۸ سالگی با خسرو و مستر و روزبه میفتم. که از آینده حرف میزدیم.۱۰ سال گذشت. با خیلی ها که حرف میزنم مشغول ازدواج و عقد و عروسی هستند. و من چقدر فاصله دارم از این تفکرات. درسته که نسبت به زن گرفتن همیشه خیلی رادیکال فکر می‌کردم. ولی الان میبینم که اصلا تو حس و حالش نیستم. گرچه اگر هم بودم فکر می‌کنم مخم ایزوله شده که دیگه فقط میخوام پاچه بگیرم ولی این بار با بی محلی. وقتی احساس خوبی نسبت به زندگیت کنی برات مهم نیست که آینده چی برات میاره وقتی که مثل خر کار میکنی و حس میکنی که دیگه تو جلدت جا نمیشی وقتی که آدم بودنت و فراموش میکنی وقتی که فقط میخوای وقتتو به نتیجه تبدیل کنی وقتی که لذت میبری از بی خوابی‌‌های شبانه وقتی که دیگه خسته نمیشی از بی خوابی و خسته نمیشی چون میخوای بهترین باشی با این که نمیتونی. وقتی که برای بهترین شدن زحمت میکشی و حس میکنی زورتو زدی. آدمای زیادی رو میبینم دور و برم که هنوز مثل زنای ویار دار غرغر الکی میکنند و حال منو به هم میزنند. نتایج مثبتی هم از زندگیشون میگیرند ولی باز هم قر بی خود میزنند. جدیدا من از مشکلات مردم با دیگران آزرده نمیشم از این که راحت می‌تونم بدبختی مردم و ببینم واو مشکلات درون شخصیتیشون رو بفهمم ناراحت میشم. تنها چاره‌ای که برام میمونه خیلی اوقات اینه که تنها بمونم یا با خارجی ها بچرخم و نفهمم چشونه اون تو. به هر حال می‌تونم بگم به خودم دارم ایمان میارم دوباره چون میبینم که تنهایی زندگی می‌کنم و راضی ام. کمبودی حس نمیکنم و این برام از همه چیزی بهتره. اره حتی دلم برای تو هم تنگ نشده. برای هیچ کدومتون. به اندازهٔ کافی دلم براتون تنگ شد واو هیچ فیدبک ای نگرفتم. حالا انقدر قوی هستم که حال کنم با خودم مثل همیشه. شرمندهٔ همتون. شاید دیگه ننویسم چون برای کسی جز خودم نمینویسم پس انتظاری از من نداشته باشید که ملاحطهٔ حضورتون رو بکنم. همین که میبینم نفس می‌کشید و چراقتون روشنه بسه برام
| [+/-] |
HERE |
There's a place I've been lookin' for
That took me in and out of buildings
Behind windows, walls, and doors
And I thought I found it
Couple times, even settled down
And I'd hang around just long enough
To find my way back out
I know now the place that I was trying to reach
Was you, right here in front of me
And I wouldn't change a thing
I'd walk right back through the rain
Back to every broken heart
On the day that it was breakin'
And I'd relive all the years
And be thankful for the tears
I've cried with every stumbled step
That led to you and got me here, right here
It's amazing what I let my heart go through
To get me where it got me
In this moment here with you
And it passed me by
God knows how many times
I was so caught up in holding
What I never thought I'd find
I know now, there's a million roads I had to take
To get me in your arms this way
And I wouldn't change a thing
I'd walk right back through the rain
Back to every broken heart
On the day that it was breakin'
And I'd relive all the years
And be thankful for the tears
I've cried with every stumbled step
That led to you and got me here
In a love I never thought I'd get to get to - here
And if thats the road
God made me take to be with you
And I wouldn't change a thing
I'd walk right back through the rain
Back to every broken heart
On the day that it was breakin'
And I'd relive all the years
And be thankful for the tears
I've cried with every stumbled step
That led to you and got me here
And I'd relive all the years
And be thankful for the tears
I've cried with every stumbled step
That led to you and got me here, right here
Oh, baby - Ooo
Oh, got me here
| [+/-] |
what a steak can do |
چقدر زوق کردم این کفش رو برای خودم خریدم نمیدونم چرا اینقدر خوشحال شدم دیشب هم رفتم یه استیک خوردم که تا حالا هیچ گوشتی از اون خوشمزه تر نخورده بودم. نیشم از لذت بسته نمیشد. زوق مرگ بازار فعلا این عکس همون استیک با همون بشقاب در آستین تگزاس saltgrass
| [+/-] |
سکوت - فریاد - سکوت و سکوت و ..... دل من ای دل من |
نيست رنگي که بگويد با من
اندکي صبر ، سحر نزديک است
هر دم اين بانگ برآرم از دل
واي ، اين شب چقدر تاريک است
ديگران را غم هست به دل
غم من ليک ، غمي غمناک است
روز آخر تو دفتری که داشتم اون برام چیزی ننوشت چون فکر کنم نمیتونست درست و حسابی حتا بخونه یا حتا بفهمه من چی میگم و کجا دارم میرم. ولی خوب یادمه که وقتی پیانو میزدم کیف میکرد و ذوق میکرد. خیلی وقتا میگفت که من استاد دانشگاه بودم و از همتون بیشتر میفهمم. از بچگی هاش همه چی یادش بود و عکس بچگی‌های خواهرام رو میشناخت. کاشکی ازش یه امضا میگرفتم تا انقدر دلم نسوزه. مردن یه چیزه و تحلیل رفتن تا مردن چیز دیگه ای. تنها بودن خیلی سخته وقتی پیر باشی. وقتی بچه باشی و همیشه تنها باشی وقتی ناچار باشی عاشق تنهایی باشی و حتی دیگه خودت رو هم نشناسی. روحم زنگ زده و قلبم هنوز می تپه
خیلی وقته که گریه نکردم، ولی الان همش یاد خودم میفتم که بچه بودم و یه بابایی داشتم که با من بازی میکرد و دعوام میکرد و دوباره میومد سراغم تا منت کشیم رو بکنه. یا موقعیی که بزرگ شدم برام داستان سر هم بکنه و همش بگه تو هیچ گهی نمیشی و انقدر بزنه تو سرم که بپپرم هوا و پوزشو بزنم. گدا بازی در بیاره و اذیتم کنه چه با قصد و غرض چه بی قصد. ولی مظهر قدرت برام باشه. انقدر که تو همه چی بخوای ازش بهتر شی تا ثابت کنی که حرف ه تو هم درسته.
خیلی چیزا یادم میاد که دوست دارم بنویسم تا با خوندنش دوباره دقیقتر یادم بیاد. ولی نمیتونم همشو بنویسم. خاطره انقدر دارم که نمیتونم بنویسم. ولی زنگ زدم و بد زنگ زدنی. یاد فکرُ اندیشهُ سیاست میافتم که انقدر چسبوند به این دیوار اتاق من که دیگه گذاشتم بمونه اونجا. یاد سکی رفتن هامون با مامان که جوک می‌گفتم و میخندید و عاشق هوای سرد کوه بود. نمیدونم اگه ببینمش منو یادش میاد یا نه ولی زنگ زدم بد زنگ زدنی. انقدر بد زنگ زدم که قطره‌های اشکم هم پاکم نمیکنه روحم رو.
نقل مطالب با ذکر مأخذ آزاد است.
